با يـه تنفـر عجيب ، اسـم منـو صـدا كنـي

اينو نمي خواستم يه روز، آينه ي دق باشم برات

بدتر بشه با ديدنم، دنيا جلو رنگ چشات

تو از كنارم مي گذري، لبريزي از ناراحتي

از من بدت مياد ولي، درگير يك جور عادتي

بسپر به ذهنت اين شبو، طالع نحسم گم شده

از تو و از لحن بدم، تمام روحم پر شده

بهتره پنهون نكنم، آخه ديگه نميتونم

يه اشتباه ساده بود، حالا ديگه پشيمونم

مي خواستم از يادت برم، تا راحت از من بگذري

از روي اجبار بود عزيز، ميتوني از قلبم بري

چه فريب تازه اي از رسم كهنه تو خوردم

من چه ساده آرزومو گفتم اما نشنيدي

تو صداقت دلم رو يا نخواستي يا نديدي

حيف از اولين ترانه، اين سكوت آخريمه

خواستن و نخواستني نيس، آخر قصه همينه

تلخه اما دل زخمي، مرحمه بي كسي مي خواد

سخته اعترافش اما، دلم از پا ديگه افتاد

بعد از اين ترانه هاي عاشقانه هم فروشي

چند تا حرف و كمي حسرت، نه غمي نه جنب و جوشي

نميشه مثه هميشه، بم نگاه كني بخندي؟

چقدر آروم و مظلوم، لاي پارچه اي خوابيدي

اين دوروغه همه مي گن، از رو پشت بوم پريدي؟

يادته قرار گذاشتيم، كه تو منتظر بموني؟

ولي تو كجايي الان؟ نگو ياد عهدموني

قسمِت مي دم نرو، من هنوز باور نكردم

يعني تو دروغ مي گفتي، كه مي موني پاي دردم؟

پاشو مثه هفته ي پيش، قبل رفتنم از اين شهر

راه بريم ما زير بارون، وقتي روز رسيد به آخر

رنگ و روت رفته به زردي، نگو كه سبزه و لوسم

گوشه ي كفن رو باز كن، تا پيشوني تو ببوسم

(خواننده: سروش قیطانی - ترانه سرا: JFYa )